Barwniki ultramarynowe

Ultramaryna niebieska - krzemian glinowo-sodowy

Kolor: niebieski od jasnego do fioletu.
Własności:

1.Światłotrwała.
2.Nietrująca.
3.Dosyć odporna na alkalia.
4.Nieodporna na kwasy (szczególnie słabe).
5.Podlega tzw. „chorobie ultramarynowej”.

„Choroba” ultramaryny polega na zmianach zachodzących w budowie krystalicznej i jest zjawiskiem fizycznym. Ultramaryna szarzeje, traci kolor na skutek działania wilgoci w powietrzu, CO2 oraz w technice olejnej - kwasów tłuszczowych (wrażliwość na słabe kwasy). Leczenie polega na stosowaniu kompresów z balsamu kapejskiego i spirytusu (metoda Petenkoffera) lub oparów spirytusowych.

Ultramaryna naturalna

Minerał lapis lazuli - kamień półszlachetny, jako minerał trudny w obróbce, gruboziarnisty, drogi.
Używany od XV w.

Ultramaryna zielona

Używana przede wszystkim w technice ściennej. Lepsze gatunki również w malarstwie.
Ma wszystkie własności ultramaryny.

Ultramaryna fioletowa

Powstaje przez działanie na ultramarynę niebieską chloru oraz pary wodnej albo też kwasu solnego.
Kolor niezbyt ładny. Pod względem trwałości ustępuje fioletowemu kobaltowi.
Rozpoznanie:
Czysta ultramaryna rozkłada się we wszystkich słabych kwasach tworząc bezbarwną galaretowatą ciecz.
Ultramaryna bywa często podbarwiana lazurem paryskim, smaltą, indygo i krochmalem.