Wypełniacze

Ażeby zapobiec kurczeniu się i pękaniu wapna, należy dodać wypełniacz.

Piasek

• Kopalny - posiada różne zanieczyszczenia: iły, glinki, sole żelaza - składniki niepożądane w technice freskowej.
• Rzeczny - jest przemyty, ziarna ma czyste, odpowiednie do użycia. Ziarna te jednak są zbyt gładkie, co zmniejsza ich siłę wiązania z wapnem i nadaje zaprawie pewną porowatość.

Piasek kopalny nie jest okrągły i dlatego lepiej wiąże. Należy go tylko dobrze przemyć.
Wapno tłuste wymaga więcej piasku (1 : 3,5), chude mniej (1 : 2).
Do zapraw tynkowych używa się żwiru, piasku gruboziarnistego i cienkiego oraz mączki marmurowej. We Włoszech tufu wulkanicznego.

Tarta cegła

Materiał wypełniający znany już w średniowieczu. Świetnie wiąże się z wapnem i tworzy w pewnym stopniu zaprawę hydrauliczną (podobnie jak tuf wulkaniczny).

Mączka marmurowa

Najlepsza z białego marmuru kanaryjskiego. Używa się jej do ostatniej warstwy tynkowej. Doskonale wiąże się z wapnem.
Zaprawę do prac freskowych należy robić przynajmniej na tydzień przed użyciem, codziennie mieszając łopatą.
Wprowadzając tlen z powietrza powodujemy, iż węglan wapnia tworzy się w samym tynku, co zmniejsza wykwity na jego powierzchni.
Tynk przygotowany pod fresk i temperę składa się przynajmniej z trzech warstw. Warstwy niższe zawierają mniejszą ilość wapna, są bardziej chude, materiał wypełniający - gruboziarnisty.
Techniki malarstwa monumentalnego można podzielić na dwie kategorie:

• Zatykające pory tynku - technika olejna, olejno-woskowa, malarstwo z żywicami i tempera tłusta.
• Pozwalające „oddychać” tynkowi - chuda tempera, fresk, klejówka, stereochromia.