Malarstwo monumentalne związane jest bezpośrednio z architekturą.
Im bardziej uwypukla i uzupełnia styl budowli, tym bardziej zasługuje na miano monumentalnego.
Malarstwo, które nie wnosi nic nowego do stylu budowli, nosi miano malarstwa dekoracyjnego.
Typowym przykładem malarstwa monumentalnego jest malarstwo na budowlach egipskich, pompejańskich, a później renesansowych.
Zadaniem malarstwa monumentalnego jest uwypuklenie formy i stylu, co
możliwie jest jedynie przy największej harmonii między malarstwem
a architekturą.
W tym przypadku nie jest ono zjawiskiem niezależnym, lecz silnie podporządkowanym architekturze.
Malarstwo dekoracyjne, którego zadaniem jest raczej upiększanie architektury, musi również harmonizować ze stylem.
Malarstwo monumentalne sięga początków głębokiej starożytności
i największy rozwój osiągnęło na długo przed okresem, kiedy stało się
samodzielną dziedziną: malarstwem sztalugowym.
Bazą dla niego nie jest płótno, lecz ściany wymagające odpowiedniego przygotowania i specjalnych materiałów.