Trwałość malarstwa olejnego zależy od:
- użytych materiałów malarskich,
- składu spoiwa,
- rodzaju podobrazia i gruntu,
- metod malowania,
- sposobu przechowywania malowidła.
Największe znaczenie ma spoiwo. Najlepszy jest olej lniany, potem orzechowy. Inne oleje muszą być opracowywane.
Olej lniany nie wymaga innej obróbki niż odbielanie i oczyszczenie.
Oleje polimeryzowane lub utleniane są trwalsze, lecz produkcja farb na
oleju utlenionym jest niemożliwa, gdyż takie farby w tubkach prędko
twardnieją.
Farby produkowane na oleju polimeryzowanym są bardzo gęste.
Najbardziej wskazane jest wprowadzać do farb olejnych lakiery żywiczne i balsamy, co znacznie podnosi trwałość malowidła.
Składniki farb rozmaicie reagują na olej, z którym się stykają.
Większość farb wchodzących w związek z olejem zwiększa szybkość
wysychania (związki ołowiu, kobaltu i manganu).
Barwniki cynkowe i miedziowe, mimo iż wchodzą w związek chemiczny z olejem, nie przyspieszają jego wysychania.
Farby pochodzenia żelaznego, np. czerwień angielska, mało przyczyniają się do przyspieszania wysychania oleju.
Stwierdzono, że farby przyspieszające wysychanie oleju wzmacniają
warstwę malarską, a farby neutralne w stosunku do oleju zmniejszają jej
trwałość.
Farby przyciągające wilgoć z powietrza, np. ultramaryna i inne farby
zawierające glinkę, są higroskopijne - chłonąc wilgoć osłabiają warstwę
malarską.