Zabezpieczenie tempery

Tempera po wyschnięciu ma przyjemny matowy ton, co szczególnie korzystne jest w malarstwie ściennym.
Obrazy sztalugowe wykonane temperą można pokrywać werniksem (takim samym, jakiego używa się w technice olejnej).
Aby malowidło nie zmieniało swojego tonu, przed werniksowaniem należy pokryć jego powierzchnię 4% roztworem żelatyny. W ten sposób werniks zostanie odizolowany od warstwy malarskiej i będzie leżał nad nią.
Werniks nadaje głębszy ton kolorom oraz zabezpiecza od brudu i obrażeń zewnętrznych.
Palety do tempery są metalowe z wgłębieniami na farby. Pędzle takie jak w technice olejnej, lecz o nieco dłuższym włosiu.
Ażeby farby zbyt szybko nie wysychały i pozwalały się dłużej modelować, można malować temperą na niezagruntowanym płótnie, mocząc wodą odwrocie obrazu.
Dobrze sporządzona tempera nie ciemnieje i, w przeciwieństwie do techniki olejnej, nie zmienia swojego tonu z upływem czasu.
Proces jej wysychania jest zupełnie różny od oleju. Tylko w pierwszym stadium wysychania tempera zmienia swoją objętość, dalej pozostaje bez zmian. Wpływa to bardzo na trwałość malowidła.

Wady tempery:
1. Szybkość wysychania farb.
2. Zmiana tonu podczas wysychania.