Słowo „tempera” pochodzi od łacińskiego „temperare” - mieszać.
Dawniej pod nazwą tempery rozumiano technikę, której spoiwem było jajko.
W nomenklaturze naukowej pod nazwą „tempery” rozumie się technikę, której spoiwem jest naturalna lub sztuczna emulsja.
Do XV w., czyli do czasów wynalezienia techniki olejnej, tempera była
najpopularniejszą techniką w Europie. Od XVI w. jest coraz rzadziej
stosowana, obecnie raczej używana w malarstwie dekoracyjnym.
Współcześnie najbardziej rozpowszechniona w Rosji i Grecji (emulsja
naturalna).
Od XIX w. notuje się nawrót do tempery, lecz opartej na emulsji sztucznej.