Tempera jajowa potrzebuje trwałego , ale delikatnie przyrządzonego gruntu.
Malowano nią głównie na drewnie pokrytym rzadkim płótnem, mającym
zabezpieczyć warstwę malarską przed pęknięciami i dającym lepszą
przyczepność gruntowi. Spoiwem dla zaprawy był klej zwierzęcy, rzadziej
roślinny (klajster).
Czasem w ostatnich warstwach zaprawy stosowano emulsję z kleju i oleju, aby nadać zaprawie większą moc.
Gruntowanie deski
Według Cenniniego proces gruntowania deski przebiegał następująco:
Przygotowywano roztwór kleju pergaminowego (skórnego) o takim stężeniu, żeby sklejał lekko palce.
Następnie wlewano go w jakieś naczynie (wypełniając je do połowy).
Roztwór rozcieńczano wodą (1/3 objętości).
Rozrzedzonym w ten sposób klejem przeklejano deski na gorąco. Po
wyschnięciu powtarzano tę czynność jesze dwa razy (przesuszając za
każdym razem), ale już mocniejszym roztworem (bliżej dna).
Po przeklejeniu drewna naklejano na nim stare płótno (na całej powierzchni lub tylko w miejscach łączenia).
Podobrazie suszono dwa dni. Po wysuszeniu skrobano powierzchnię nożem, usuwając wszelkie chropowatości.