Oczyszczony, przesiany, gruboziarnisty gips rozcierano z roztworem
kleju na płycie i nanoszono na deskę szpachlą. Ten sam gips,
rozcieńczony większą ilością wody, nanoszono pędzlem kilka razy i deskę
pozostawiano na dwa - trzy dni do wyschnięcia.
Dalsze warstwy zaprawy wykonywane były z gipsu miałkiego. Cienki gips
(złotniczy) moczono w wodzie i ucierano na płycie, po utarciu zawijano
go w tkaninę, wyciskano wodę i mieszano z roztworem kleju używanego do
pierwszej gruntówki (podgrzewano gips z klejem w kąpieli wodnej).
Pierwszą warstwę tego gruntu nanoszono dłonią, żeby lepiej wetrzeć i złączyć ją z warstwą grubszego gruntu.
Następne warstwy nanoszono pędzlem (do ośmiu razy), dając nieco przeschnąć poszczególnym warstwom.
Po zagruntowaniu suszono wszystko przez dwa dni. Następnie szlifowano metalowym ostrzem.
Mniejsze deski gruntowano 2 - 3 razy cienkim gipsem.
Na gipsowy lub kredowy grunt nakładano czasem płatki złota.