Kazeina wapienna jest bardzo trwałą techniką ścienną.
Po wyschnięciu jest niezmywalna i odporna na wilgoć.
Jest jednak wrażliwa na niską temperaturę (-20oC). Tworzy się wówczas na powierzchni malowidła drobna siatka pęknięć.
W klimacie łagodnym może być stosowana na zewnątrz (trwalsza od fresku).
Tynk pod kazeinę wapienną gruntujemy mlekiem odtłuszczonym, rozrzedzonym wodą w stosunku 1 : 1.
W celu przyrządzenia spoiwa bierzemy odtłuszczony i bardzo świeży
twaróg i dodajemy do niego ciasto wapienne w stosunku 1 : 2 lub 1 : 3.
Wapno rozpuszcza twaróg, na powierzchni wytwarza się lekko zabarwiony na kremowo roztwór kleju.
Spoiwo to rozrzedzamy wodą. Może ono być użyte w ciągu sześciu godzin.
Kazeinę wapienną należy przygotowywać codziennie ze świeżego twarogu.
Twaróg stanowi doskonałą pożywkę dla drobnoustrojów. Chcąc go
przechować do następnego dnia, trzeba go skropić spirytusem. Najlepiej
jednak używać codziennie świeżego.
Środków przeciwgnilnych, takich jak formalina lub fenol, używać nie wolno.
Po wyschnięciu kazeina wapienna nie ma zdolności zagniwania.
Dla pewności i lepszego uodpornienia jej na działanie wilgoci, można rozpylić na powierzchni malowidła 5% roztwór formaliny.